اينجا محل فيلمهايي است كه براي ما يك حس مشترك دارد و از دوبله موجود ان راضي نيستيم و  حتي شايد دلخون باشيم كه فيلم مورد علاقه ما با دوبله نادرست لطمه ديده است

اين دسته از فيلمها را با هم دلي معرفي مي كنيم با دوبله آرماني  كه در نظر داريم

فيلم  اول بعهده دوستان باشد

ترکیب صداها بسیار ناشیانه و از هرجای فیلم که باشد انتخاب میگردد و بدون قاعده پشت سر هم ردیف میشود. گاهی تکرار صحنه های یک فیلم در چند بخش سوهان روح است و توجه نمی گردد که گوینده در کدام صحنه از فیلم ممتازترین اجرا را داشته است. مضافا اینکه اینگونه کلیپها باید از آرامترین نجواهای آن گوینده شروع و به فریادهای وی در فیلمهای دیگر ختم شود تا در نهایت ذهن بیننده را تا لحظاتی پس از دیدن کلیپ مشغول خود نماید

علاقمندان این کافه باید چیزی در گوشیهای همراهشان داشته باشند که هرگاه سخن از صداهای گویندگان ایران در محفلی یا مجلسی بمیان آمد صرفا به "سخن از صداها" اکتفا نکنند و با پخش صدای یک گوینده خاص گرمی بخش محفل باشند.

ترکیب همه صداها یا حتی بهترینها هرگز میسر نیست و درصورت امکان نیز کلیپهائی با حجم بسیار بالا روی دست بجا خواهد گذاشت که طبیعی است دانلود آنها را برای برخی از دوستان که دسترسی به اینترنت پرسرعت ندارند با مشکل مواجه خواهد کرد.

رخصت دهید اولین کلیپ را که خود ساخته ام و اختصاص به صدای منوچهر اسماعیلی دارد تقدیم دوستان کنم

http://www.4shared.com/video/B_jDpDbp/Esmaili.html

پیشنهاد میکنم دوستان از برنامه KMPlayer استفاده کنند(که قادر به پخش تمامی فرمتهای ویدویویی است) و نه از Windows Media Player

طی مراسمی که در اولین همایش تقدیر از دوبلورهای برتر در 9 اسفند سال گذشته انجام گردید؛ جواد شمقدری (معاونت سینمایی وزارت ارشاد) طی سخنانی از کاهش تعداد تماشاگران سینما در سالهای اخیر سخن گفت و دوبله (یا صدا گذاری فارسی به فارسی) را یکی از راههای جلب مخاطب سینما دانست. او در سخنان خود گفت:

"البته فیلمهایی که ساختار و رویکردی واقع بینانه دارند بهتر است از صدای بازیگر و صدابرداری سر صحنه استفاده کنند, اما برای برخی از فیلمهای دیگر با استفاده از تکنیک های صداگذاری جدید, صدای برخی از بازیگران که از فن بیان بالایی برخوردار نیستند دوبله گردد. چون صدای فخیم یک دوبلور می تواند پرورش شخصیت را بهتر کند"

در بخش دوم این مجله مطلبی نوشته التفات شکری آذر آمده است که در سو تیتر آن نوشته شده "یکی از نیازهای سینمای عامه پسند دوبله است." بخشی از این مقاله:

"صدابرداری سر صحنه اتفاق مبارکی برای سینمای ایران بود که انصافا خوب هم جواب داد؛ بخصوص در مورد فیلمهای هنری و واقع گرا. اما حذف دوبله از فیلمهای دیگر ابتدا چندان دیده نمی شد که کم کم با شکستهای پی در پی در بعضی فیلمهای ایرانی تاثیرش را نشان داد ..... فکر می کنم اگر فیلمهای عامه پسند دوبله می شد و حتی برخی از بازیگران خودشان دوبله می کردند چقدر خوب بود زیرا گاهی ضعف این فیلمها را تکنیک های دوبله می تواند به خوبی ترمیم و حتی به نکته جذابشات تبدیل کند. صدای سر صحنه می تواند در مواردی فقط صدای شاهد باشد که بعدا به کار دوبله می آید و این را عامه مردم بیشتر می پسندند."

در این تاپیک در مورد فیلم هایی که هنوز دوبله نشده و دوست داریم دوبله بشود  و همینطور فیلم هایی که هرگز دوبله نمی شود مثل غریزه اصلی وهمچنین فیلم هایی که دوبله شده ولی ای کاش آنطور که ما می پسندیم دوبله می شد

خلاصه این تاپیک مربوط به دوبله آرمانی است و این تاپیک را تقدیم می کنم به اساتید فن که از محضرشان استفاده کنیم اینجا ، همه در مقام مدیر دوبلاژ هستند ونظر همه محترم است.

بعنوان اولین فیلم با فیلم مالنا "جوزپه تورناتوره "شروع می کنم

فیلم مالنا  بهترین فیلم مونیکا بلوچی بعنوان بازیگر داستان عشق افلاطونی  پسری است که تازه به سن بلوغ رسیده است عشقی که همه ما در نوجوانی تجربه کرده ایم

درفیلم مالنا برای مونیکا بلوچی فقط مریم شیرزاد و برای پسر فیلم امیرمحمدصمصامی را در نظر داشته و دارم برای نقش وکیل هم شهروز ملک آرا به نظرم خیلی مناسب بود نقش های دیگر زیاد مهم نیست

برای آغاز این بخش با استاد بهروز وثوقی اسطوره ی سینمای ایران شروع می کنم.امیدوارم دوستان عزیز کافه کلاسیک هم در این بحث شرکت کنند.

بهروز وثوقی:

با نام اصلی خلیل وثوقی در 20 اسفند 1316در خوی(آذربایجان غربی)متولد شد.در اواخر تابستان 1317 خانواده ی به تهران مهاجرت کردند وی در آن زمان 6 ماهه بود.بهروز وثوقی در سال 1340با بازی در فیلم صد کیلو داماد رسما وارد سینما شد.البته 3 سال قبل تر از آن در سال 1337 وارد دوبله شد.و همزمان با بازیگری به کار دوبله هم می پرداخت.وی تا سال 1357 در 55 فیلم سینمایی بازی کرد.آخرین فیلمش در ایران فیلم نفس بریده بود.بعد از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در آن جا در 6_7فیلم بازی کرد.2 برادرش به نام های چنگیز و شهراد بازیگر هستند.وی در حال حاضر در شهر  سانفرانسیسکو آمریکا به همراه همسر خود خانم کتایون امجد زندگی می کند.وی یکبار قبل از این هم در سال1353 با گوگوش ازدواج کرده بود که این ازدواج 1,5 سال بیشتر دوام نداشت.

دوبلورها:

چنگیز جلیلوند: (16 فیلم)

نفس بریده-بت-بت شکن-ماه عسل-ذبیح-کندو-ممل آمریکایی-همسفر-دشنه-فرار از تله-دور دنیا با جیب خالی-طوقی-لیلی و مجنون-ایمان-امروز و فردا-بیست سال انتظار

منوچهر اسماعیلی: (14 فیلم)

سوته دلان-خاک-نفرین-بلوچ-غریبه-داش آکل-رشید-یک مرد یک شهر-پنجره-رضا موتوری-دنیای آبی-قیصر-بیگانه بیا-هاشم خان

بهروز وثوقی: (12 فیلم)

گوزنها-سازش-تنگسیر-گرگ بیزار-قهرمانان-دزد بانک-عروس دریا-دختر ولگرد-لذت گناه-فرشته ای در خانه من-گل گمشده-صدکیلو داماد

منوچهر زمانی: (9 فیلم)

بر آسمان نوشته-دزد سیاهپوش-دشت سرخ-گرداب گناه-منهم گریه کردم-هنگامه-دالاهو-زنی به نام شراب-خداحافظ تهران

این 4 تا فیلم رو هم نمی دانم:

تنگه اژدها-وسوسه شیطان-ملکوت-کاروانها

فیلم کاروانها رو چند سال پیش دیده ام و فکر کنم حسین عرفانی به جایش حرف زده بود.

ولی 3 فیلم دیگر نایاب هستند.و در این میان فیلم ملکوت بسیار نایابتر است.این فیلم اکران عمومی نشد و فقط یکبار در جشنواره جهانی فیلم تهران در سال 1356 به نمایش درآمد.

دکتر هوشنگ کاووسی زمانی نوشت:

در رمان چنگیزخان نوشته روس مغول تبار ، واسیلی یان (برنده جایزه ادبی استالین) که در دوران حکومت دیکتاتوری شوروی نوشته شده و به اکثر زبانها از جمله فارسی توسط انتشارات سابق پروگرس مسکو به چاپ رسیده است و بیطرفانه باید گفت بهترین کتاب درباره این سردار فاتح مغول است، چنین میخوانیم: هنگامی که مغولان وارد سرزمین ایران بزرگ شدند و پس از گشودن شهرها با خونریزی و قتل عامهایشان بطور کامل مستقر گردیدند سیاهپوشی سوار بر اسبی سیاه ، نیمه شبان بر اردوی مغول شبیخون می برد و پس از کشتن عده ای از مهاجمان می گریخت... به نوشته این رمان نویس، این سردار که ایرانیان او را قره قونچر (سیاه خنجر) می نامیدند هراسی عظیم در اردوی مغولان می افکند که با تمام تدابیر و حیله ها و دام گستردنها نه هرگز هویت واقعی اش شناخته شد و نه گرفتار آمد.

دوستان ارزنده این تالار اگر داستان حاجی مراد نوشته تولستوی را خوانده یا چند فیلم از این شخصیت را دیده باشند میدانند که حکایت ،  داستان زندگی حاجی مراد است که از قفقاز  و مردمی که وی زمانی باآنها زیسته است نقل میشود. حاجی مراد رئیس قبیله‌ای کوهستانی است... چون از رئیس دیگری به نام اسماعیل، ‌که پدرش را کشته و خانواده‌اش را به اسارت گرفته است، کینه‌ای در دل دارد، به روسها می‌پیوندد تا با دشمن مشترک بجنگد. ولی روسها به این متحد جدید اعتمادی ندارند،‌ و به جهت اطمینان از اینکه او گردن‌کش نخواهد کرد، او و هوادارانش را به پاسگاه‌های مرزی می‌فرستند. حاجی مراد، بالاخره تصمیم می‌گیرد که رأساً با اسماعیل بجنگد و از اردوی روس فرار می‌کند.او با پوششی سفید و چهره ای مستور از آن پس از تمامی فئودالهای ظالم قفقاز به سود مردم ستم کشیده آن ناحیه انتقامی سخت می گیرد .... چنانکه مردمان آنجا تا ده ها سال از او به نام شیطان سفید یاد می کنند...

بدون شک مردمان سایر ملل نیز چنین قهرمانانی داشته اند اما آنچه خوانده ایم و دیده ایم از شخصیتی بنام زورو نمود می یابد (که حتی تعدد فیلمها و سریالهائی که از این شخصیت ساخته شد از شخصیت رابین هود نیز بیشتر است) مخلوق نویسنده ای بنام جانستن مک کالی است که اولین داستان زورو را با عنوان نفرین کاپیسترانو The Curse of Capistrano در نهم اوت 1919 در هفته نامه آل استار ویکلی (که بعدها به مجله آرگوسی تغییر عنوان داده شد) در 5 قسمت منتشر کرد. وی که در 22 نوامبر 1958 در 75 سالگی درگذشت مجموعا 79 داستان از این شخصیت را نوشت که آخرین آنها با عنوان نقاب زورو در آوریل 1959 و پس از مرگ وی به چاپ رسید. عمده ی داستانهای وی از سال 1919 تا 1951 (غیر از مورد آخر) به طبع رسیدند و همزمان با حضور وی ، سریال بسیار مشهور زوروی دیزنی که با حضور خود والت دیزنی ساخته شد که بیش از 3 نسل از مردمان این کره خاکی را مقهور خود کرد.

ازین شخصیت و سریال زوروی دیزنی و تک تک فیلمها و سریالهایی و کتابهائی که از آن اقتباس شده اند (نزدیک به 50 فیلم) به شکلی مبسوط سخن خواهیم گفت و به وجود ماهوی شخصیت زورو در مکزیک و اسپانیا هم گریزی خواهیم زد و یقین بدانید نکته ناگفته ای از آن بر زمین نخواهیم گذاشت . به دوبله سریال زوروی دیزنی و برخی دیگر از فیلمهای زورو نیز به شکلی مبسوط خواهیم پرداخت(چیزی که از مشغولیات ذهنی اکثریت دوستان کافه ی فیلمهای کلاسیک است)

به شخصه زورو را از تمامی شخصیتهای دیگر غرب بیشتر دوست میدارم(هرچند ثابت کردیم که زورو شخصیتی ایرانی و شرقی است و نه غربی) چراکه وجود او به واقعیت نزدیکتر و باورپذیرتر است (برخلاف شخصیتهائی چون سوپر من،بتمن،اسپایدرمن...). غرور در وجود او جائی ندارد و مرکز ثقل قهرمانانی است که شخصیتی دوگانه دارند. او هموراه مورد تقدیس من ،مورد ستایش من و الگوی تمامی کسانی که است نمیخواهند ظلمی که در حق آنها و اطرافیانشان میشود را به حضرت عباس واگذار کنند!! 

جانستن مک کالی(خالق زورو- نفر دوم از چپ) در کنار مرحومان گای ویلیامز(زوروی دیزنی) و هنری کالوین(گروهبان گارسیای دیزنی)

پيش به سوي روشنايي

سه گانه ارباب حلقه‌ها (اثر پيترجكسن)‌ است كه اپيزود اول آن به نام «ياران حلقه» در سال 1381 از شبكه دوم سيما به نمايش درآمد ولي آن‌طور كه شايسته اين اثر است از سوي مخاطب تلويزيوني ديده نشد. دو علت مهم اين ديده نشدن برمي‌گشت به زمان نمايشش در ساعات پاياني شب و به صورت پخش در دو شب متوالي به دليل زمان 180 دقيقه‌اي فيلم كه از نظر روايي، اثر را دوپاره كرد.

 اين روند نامناسب پخش در نمايش دواپيزود ديگر ارباب حلقه‌ها (دو برج و بازگشت پادشاه)‌ از تلويزيون ادامه پيدا كرد و حتي بعد‌ها نيز تكرار پخش هم نداشت؛ جالب اين‌كه در برنامه‌هاي تخصصي چون سينما يك، صد فيلم، سينما چهار و ... كه با ديدي حرفه‌اي به نقد و بررسي آثار شاخص سينما مي‌پردازند، ارباب حلقه‌ها جايگاهي نداشت. حال تصور كنيد به فيلمي اينچنيني جفا شود، مسلما اجزايش نيز بالطبع ديده نخواهد شد كه از اجزاي مهمش در پخش تلويزيوني، دوبله قابل توجه آن بوده است كه دوبله با كيفيت ارباب حلقه‌ها فداي بالانس نبودن صداي شبكه در هنگام پخشش شد كه براي طرفداران دو آتشه اين اثر با شكوه (كه  عقيده دارند تاريخ سينما را مي‌توان به قبل و بعد از تريلوژي ارباب حلقه‌ها تقسيم‌بندي كرد!) نوعي تجربه ناخوشايند را به همراه داشت.

خوشبختانه با توزيع اين فيلم در شبكه ويدئويي، استقبال چشمگيري از آن شد كه دوبله مناسبش سهم زيادي در اين ديده شدن دارد. دوبله ارباب حلقه‌ها حاصل كار يكي از مديران دوبلاژ اين عرصه، امير هوشنگ زند است كه با دقتي خاص و درك صحيح از فضاي اثر كه در پس زمينه‌ اين مهم به تحصيلات زند در رشته سينما برمي‌گردد، بسيار درخشان اين كار را به سرانجام رسانده است؛ البته دوبله هر كدام از سه قسمت ارباب حلقه‌ها، قابليت بررسي و تحليل جداگانه را دارد اما به اين علت كه در دوبله فيلم‌هاي چند قسمتي، شالوده دوبله در قسمت اول نهفته است.

مي‌خواهم به اجزاي دوبله قسمت اول، «ياران حلقه» بپردازم. سواي انتخاب‌هاي صدايي مناسب از جانب امير زند و نقش‌گويي فوق‌العاده دوبلورها  كه بعدا به آنها اشاره خواهم كرد. ترجمه ريزبينانه و مو به موي با اثر به قلم شهرزاد ايزدي به نام، در درخشان شدن دوبله «ياران حلقه» بسيار تاثيرگذار بوده است و ديگر اين كه در اين دوبله ما با نقش‌گويي عجولانه و بي‌كيفيت روبه‌رو نيستيم و سطح بالاي كار گويندگان فيلم را مي‌توان در آن مشاهده كرد.
آغاز دوبله ياران حلقه اختصاص دارد به صداي گيرا و دلنشين فهيمه راستكار كه در مقام راوي داستان يكي از بهترين انتخاب‌هاي امير زند مي‌باشد و لحن آرام يك قصه‌گو را براي تماشاگر فيلم با روايتي اين چنين تداعي مي‌كند: «همه چيز با ساختن حلقه‌ها شروع شد، سه حلقه به الف‌ها كه از همه اقوام داناتر و باهوش‌تر بودند داده شد، هفت حلقه به اربابان كوتوله‌ها كه ذهني هوشيار داشتند و سازندگان غارها بودند و بالاخره 9 حلقه به قوم انيس‌ها كه بيش از هر چيز تشنه قدرت هستند هديه شد. درهر يك از اين حلقه‌ها اراده و نيروي لازم براي حكومت كردن مستقر بود ولي همه فريب‌خورده بودند زيرا حلقه ديگري هم ساخته شده بود، در سرزمين موردور در ميان آتش كوه نابودي، سائرون فرمانرواي تاريكي مخفيانه حلقه‌اي اصلي ساخت تا با آن بقيه را كنترل كند و در اين حلقه تمامي بي‌رحمي باطني‌اش براي غلبه كردن بر كليه موجودات را قرار داد. «سپس بهمن هاشمي عنوان ياران حلقه را مي‌گويد و از اينجا اقتباس بي‌نظير پيتر جكسن از كتاب جاودانه جي.آر.آر تادكين آغاز مي‌شود. يكي از دلايل شخصي‌ام براي پرداختن به دوبله ارباب حلقه‌ها در اين زمان، حضور صداي ماندگار زنده ياد عطاءالله كاملي و نقش‌گويي ايشان به جاي شخصيت سارومان (با بازي كريستوفرلي)‌ است كه جامعه دوبله بتازگي اين صداي با صلابت را از دست داد و جاي خالي اين صداي تاثيرگذار روز به روز بيشتر احساس مي‌شود ولي مشاهده دوبله ارباب حلقه‌ها اين حسن را دارد كه دوباره صداي استاد را بشنويم. حضور عطاءالله كاملي در دوبله اين فيلم و بعد از آن در فيلم راه‌هاي افتخار (استنلي كوبريك)‌ و نقش‌گويي به جاي كرك داگلاس، از آخرين صداپيشگي‌هاي ايشان در دوبله تلويزيوني بود و اجراي صداي جادوگري به نام سارومان كه در اعمالش خشونت و تحكمي خاص هويداست. تنها از عهده زنده‌ياد كاملي در دوبله ياران حلقه برمي‌آمد بويژه در سكانسي از فيلم كه به معرفي سارومان مي‌پردازد.

كاملي با لحن تاثيرگذارش به معرفي اين شخصيت مخوف مي‌پردازد: «از كوه نااميدي دود برمي‌خيزد و بتدريج زمان از كف مي‌رود و تو دوست من گاندالف براي مشاوره با سارومان به پيش مي‌آيي.» همان‌طور كه در قبل ذكر شد، نقش‌گويي‌هاي فوق‌العاده‌اي از دوبلورها را مي‌‌توان در دوبله ياران حلقه جستجو كرد كه در اين بين دو اجراي صدايي حكم شاهكار را دارد يكي صداپيشگي حسين عرفاني به جاي شخصيت گاندالف (با بازي يان مك‌كلين)‌ و ديگر منوچهر والي‌زاده به جاي برومير (شان بين)‌ كه هر دو با وجود پركاري بي‌محابايشان در دوبله تلويزيون، در اينجا با حس و حالي ديگر نقش‌گويي كرده‌اند. عرفاني با گويشي پيرمردانه با رگه‌هايي از مهرباني، شخصيت گاندالف را دوست‌داشتني كرده و منوچهر والي‌زاده با همان صداي آشنا و جوانانه‌اش و اين بار با جنسي از دليري و جاه‌طلبي، صداي نقش برومير را معركه از آب درآورده و آن را تبديل به نقطه عطفي در كارنامه‌اش كرده است. بخصوص وقتي خصايل تشويش و حس قدرت را در ديالوگ‌هاي برومير اجرا مي‌كند. يكي از بهترين نقش‌گويي‌هاي پرسوناژهاي مكمل در دوبله سال‌هاي اخير، اختصاص دارد به اجراي مسلط امير صمصامي به جاي شون آستين (در نقش سم، هابيتي مهربان كه يار هميشگي فرودو است)‌ كه در همين دوبله ارباب حلقه‌ها شاهد آن بوديم و صمصامي به خوبي توانسته گوياي حالات دلسوزي، پريشاني و نگراني‌هاي شخصيت سم باشد. تورج مهرزاديان و ناصر احمدي با صداهاي حجمي داري كه دارند حضور دلپذيري در دوبله اين فيلم ايجاد كرده‌اند. مهرزاديان با لحني رسمي و درباري به جاي پادشاه الف‌ها يعني الروند و ناصر احمدي با حالتي تيپيك و فانتزي به جاي كوتوله دوست‌داشتني به نام گيملي خيلي جذاب نقش‌گويي كرده‌اند. با توجه به اين كه ارباب حلقه‌ها داستان مردانه‌اي دارد ولي حضور شخصيت‌هاي زن با وجود كم‌تعداد بودنشان، چشمگير است و امير زند با توجه به اين موضوع، از صداي دو دوبلور بااستعداد اين سال‌هاي دوبله، افسانه پوستي (در نقش آروين/ ليو تايلر)‌ و نگين كيانفر (كيت بلانشت در نقش ملكه جنگل)‌ استفاده شاياني كرده است همچنين مي‌توان اين مهم را به صداي هابيت‌هاي دوست‌داشتني چون بيلبو بگينز (ايرج رضايي)‌، پيپين (عباس نباتي)‌ و مري (كسري كياني)‌ نيز تعميم داد ضمن اين كه امير زند خودش هم به جاي لگولاس (اورلاندو بلوم)‌ نقش‌گويي ارائه داده است. دو صداي نقش اصلي ديگر اين فيلم يعني فرودو (اليجا وود)‌ و آراگورن (ويگو مورتن)‌ را به ترتيب افشين زي‌نوري و سعيد مظفري با حالت‌هايي از ترس و جستجوگري و منشي پهلوانانه گفته‌اند كه در قبل در همين صفحه از شيوه گويندگي اين دو دوبلور حرفه‌اي مطالبي درج شده است. در انتها براي دوستداران دوبله تماشاي ارباب حلقه‌ها دو دريغ را به همراه مي‌آورد يكي از دست دادن ظاهري صداي زنده‌ياد كاملي كه مي‌توان در اينجا به يادگار صداي ايشان را شنيد و دريغ ديگر اين كه چرا امير زند بعد از ارائه شاهكار دوبله سه‌گانه ارباب حلقه‌ها و پالپ فيكشن، ديگر كاري به قوت اين دو اثر از وي ديده نشد كه حيف است شاهد خاموش شدن تدريجي استعداد مدير دوبلاژ صاحب سبكي چون امير زند باشيم وقتي كه دوبله به ياد ماندني ارباب حلقه‌ها در كارنامه‌اش ديده مي‌شود.

نيروان غني‌پور     

قاب کوچک 13 مهر 1387

به نظر من هم دوبله این فیلم یکی از بهترین دوبله ها در سال های اخیر است که یاد آور دوبله های درخشان دهه پنجاه می باشد.

زندگی منشوریست در حرکت دوار ....  یاد استاد عطاءالله کاملی گرامی باد .

همیشه با شنیدن دکلمه ایشان در سریال هانیکو ( داستان زندگی) بی اختیار دلتنگ صدای دلنشین و با وقار استاد می شم . یادش گرامی باد .

پینوکیو

•  سرپرست گویندگان: مرتضی احمدی
• نادره سالار پور پینوکیو
• فریده شیرازی: جینا(قسمت اول)
• ناهید امیریان: جینا
• زهرا هاشمی: فرشته مهربون/جولیتا
• نصرت ا... حمیدی : پدر ژپتو
•  مرتضی احمدی: روباه مکار
• زنده یاد کنعان کیانی: گربه نره

پسر شجاع

پسر شجاع : نادره سالارپور/مهوش افشاری
خانم کوچولو/ مهین برزویی
مادر خانم کوچولو: زهرا هاشمی
پدر پسرشجاع: پرویز ربیعی
دکتر بزی: پرویز نارنجیها/پرویز ربیعی
خرس مهربون: ناهید امیذیان
خرگوش کوچولو؟ مهوش افشاری
پدر خرگوش کوچولو: محمد یار احمدی
شیپورجی: تورج نصر
روباه: اصغر افضلی
خرس قهوه ای: جواد پزشکیان
گرگ پیر: صادق ماهرو
نقش های فرعی: نوشابه امیری

Admin:  سیاست اصلی کافه استفاده حداکثر از مطالب خود کاربران و جلوگیری از دوباره نویسی مطالب نوشتاری سایت ها و وبلاگ های دیگر است اما با توجه به اینکه ممکن است برخی از مطالب برای دوستان و بازدیدکنندگان کافه مفید و جالب باشد بهتر دیدیم مطالب را در یک تاپیک مخصوص به خود قرار دهیم تا در تاپیک های دیگر صرفا از نوشته های خود دوستان استفاده شود و مطالب نوشتاری از سایت های دیگر صرفا در اینجا ارسال شود و به عنوان آرشیوی غنی مورد استفاده عزیزان قرار گیرد .  لطفا دوستان از این به بعد مطالب این چنینی را صرفا در این تاپیک  ارسال نمایند. (با ذکر منبع )

خاطرات چنگيزجليلوند از مارلون‌براندو تا فردين

از دوبله‌هاى‌ درخشان ‌خبرى نيست

چنگيز جليلوند يكي از صداهاي جاودانه در هنر- صنعت دوبلاژ ايران و از پيشكسوتان اين عرصه است كه تاكنون به جاي بازيگران مطرح بسياري در سينماي ايران و جهان صحبت كرده است. وي علت رفتنش به خارج از ايران را تحصيلات فرزندانش مي‌داند و مي‌گويد در تمام سالهايي كه در ايران نبوده دلش اينجا بوده و دوست داشته فرصتي دست مي‌داد تا دوباره بتواند يك ديالوگ بگويد. وي در دوران شكوفايي دوبله ايران نقش به سزايي را ايفا كرده است كه بدون اغراق مي‌توان گفت مردم فقط آن شخصيت‌ها را با صداي جليلوند مي‌پذيرفتند.    جليلوند در گفت‌وگويي از وضعيت دوبله، زندگي و خاطرات خود سخن گفت كه در زير مي‌آيد.    
 
در مورد دوبله در سال‌هاي گذشته و ارتباط دوبلور و كارگردان بگوييد؟
آن زمان وقتي فيلمي‌را دوبله‌ مي‌كرديم يك ارتباطي بين من و كارگران بود و اصلا هنرپيشه‌ن مي‌آمد ببيند كه ما چكار مي‌كنيم و اصلا وقت اينكه بيايند سردوبلاژ را نداشتند و شايد هم فكر مي‌كردند بيايند برايشان افت دارد! چراكه نمي‌توانند به جاي خودشان صحبت كنند ولي مرحوم فردين معمولا در فيلم‌هايي كه خودش كارگردان بود مي‌آمد و يك نگاهي مي‌كرد.
  
به نظر خودتان بهترين كاري كه دوبله كرديد چه بوده است؟
فكر مي‌كنم يكي از قشنگ‌ترين كارهايي كه در سينما دوبله كردم فيلم طوقي ساخته علي حاتمي‌ بود كه به جاي وثوقي و ملك مطيعي صحبت مي‌كردم و هر دو، صداهايي كاملا متفاوت داشتند. وقتي چيزي را به جاي وثوقي ‌گفتم حالتي بين براندو و نيومن داشتيم كه كاملا روي صورت او مي‌نشست. تقريبا 70 درصد فيلم‌هاي وثوقي را من صحبت كردم و بقيه را هم افرادي مثل منوچهر اسماعيلي و منوچهر زماني دوبله كردند.    
 
مگر بهروز وثوقي به جاي خودش صحبت نمي‌كرد؟
خير وثوقي فقط در گوزنها و تنگسير بود كه به جاي خودش حرف زد.  
قبل از انقلاب شما به جاي سه بازيگر مطرح آن زمان حرف مي‌زديد در اين باره بيشتر توضيح دهيد؟
بله بهروز وثوقي، مرحوم محمد علي فردين و ناصر ملك‌مطيعي سه تيپ مختلف بودند كه هر سه را دوست داشتيم، ولي جاي فردين خيلي راحت و حساس بودم و هميشه سعي مي‌كردم كار او متفاوت باشد. در آمريكا وقتي خبر فوتش را شنيدم گريه‌ام گرفت. اما در حاليكه تمام تلويزيون‌هاي ايراني در اروپا و آمريكا من را دعوت كردند تا درباره‌ او صحبت كنم من جواب رد دادم و گفتم اگر فردين مرده من هم مرده‌ام.    
 
آخرين كارهايي كه قبل از انقلاب انجام داديد خاطرتان هست؟
سفر سنگ ساخته مسعود كيميايي آخرين فيلم تقريبا همزمان با انقلاب اسلامي‌بود كه مدير دوبلاژ بودم و به جاي سعيد راد صحبت كردم. غازهاي وحشي و شعله هم آخرين فيلم‌هاي خارجي بودند. يك فيلم هم از سيلوستر استالونه بود كه حتي آنونسش را گرفتيم اما فرصت نشد آن را دوبله كنيم و ايران را ترك كردم.
 
چرا ايران را ترك كرديد؟
بچه‌هايم پيش از انقلاب در انگلستان درس مي‌خواندند و بايد برايشان پول مي‌فرستادم كه مشكل بود، با مادرشان صحبت كردم و ديديم خودمان هم بايد بالاسرشان باشيم و اگر برگرديم به تحصيلشان لطمه مي‌خورد. همگي به آمريكا رفتيم و در آنجا مقيم شديم تا بچه‌ها به سرانجامي ‌برسند كه خوشبختانه الان هر سه فرزندم به وضعيت خيلي خوبي رسيده‌اند.    
 
آيا در خارج از ايران كار هنري مي‌كرديد؟
نه در 24 سالي هم كه در خارج از كشور بودم حرفه‌اي داشتم كه اصلا ارتباطي با هنر نداشت.    
 
چطور توانستيد كار دوبله را ترك كنيد؟
من عاشق كار دوبله بودم و عاشقانه اين كار را دوست داشتم و ترك كردنش هم مثل اين بود كه يك چيزي را كه به آن اعتقاد داشتم از بين رفته باشد و خيلي ناراحت بودم، يك وقت شغل، آدم را كنار مي‌گذارد و يك وقت خود آدم، شغل را كنار مي‌گذارد، من موقعي كه كنار رفتم هيچ عيب و ايراد و مسئله خاصي نداشتم و خودم شغلم را مجبور شدم كنار بگذارم.    
 
در مورد بازگشت به ايران و ادامه فعاليت هنريتان بگوييد؟
با بازگشت به اينجا با فيلم «عصر روح» شروع كردم كه به جاي ليام نيسن حرف زدم، حتي فكر مي‌كردم نتوانم اين كار را انجام دهم ولي خوشبختانه گفتيم در فيلم بعدي هم به جاي جت لي صحبت كردم كه دست گرمي‌بود و چون ديالوگ كم داشت فقط مي‌خواستم راه بيافتم. الان حتي اگر يك ميليون هم بدهند اين كار را نمي‌كنم. يك يا دو فيلمي‌ كه مجبور شدم كار كنم فقط دليلش اين بود كه مجددا با حركات لب و دهن آشنا شوم. بعضي‌ها مي‌گويند دوبله هنر نيست در صورتي كه اگر نبود همه مي‌توانستند دوبله كنند. بعضي‌ها هم مي‌گويند دوبله جنايت و خيانت است!. شما كه الان از بيلياردباز پل نيومن خاطره داريد به راستي آيا اگر اين فيلم دوبله نمي‌شد و شما آن را مي‌ديديد اينقدر از آن خاطره داشتيد؟ از هر كسي مي‌پرسيم مي‌گويند، مي‌گويند پل نيومن را به خاطر صدا و ديالوگي كه رويش بود دوست داريم همينطور مارلون براندو.    
 
درباره موسسه قرن 21 توضيح دهيد؟
جعفري مدير اين موسسه واقعا عاشق سينما است اگر سينما 5 نفر مثل او را داشت متحول مي‌شد. به قول بعضي‌ها او فقط دوست دارد هزينه كند تا فيلم‌ها را به زبان فارسي ببيند!. من در اين موسسه مديريت داخلي استوديو را به عهده دارم و با اختيارتام كليه كارهاي يك فيلم به مسئوليت من انجام مي‌شود.    
 
وضعيت كنوني دوبله را در كشور چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟
الان وضعيت بد نيست و فكر مي‌كنم دارد بهتر مي‌شود.
ولي ناگفته نماند كه فكر مي‌كنم ديگر در ايران، از آن دوبله‌هاي درخشان و ماندگار خبري نيست. چون سينماي ما به لحاظ اكران و نمايش فيلم‌هاي مطرح خارجي درهاي خود را بر روي جهان خارج بسته است و اين اكران محدود فيلم‌هاي خارجي جوابگوي دوبله نيست.    
زماني بهترين فيلم‌هاي جهان همزمان در سينماهاي ايران اكران مي‌شد. صدابرداري سرصحنه نيز در آن زمان رايج نبود اما الان وضعيت 180 درجه فرق كرده است.    
اما با تمامي ‌اين شرايط از زماني كه به ايران بازگشته‌ام برخلاف بسياري از دوستان و همكاران به آينده اين حرفه بسيار اميدوارم. جوان‌هاي بسيار مشتاق و مستعدي را ديده‌ام كه با اندكي مديريت و با گذشت مدت زماني مي‌توانند بارقه‌هايي از آن گذشته درخشان را تكرار كنند. اين جوان‌هاي مشتاق و بسيار مستعد احتياج به پشتيباني و حمايت دارند و با راه‌اندازي واحدهاي دوبله جديد مي‌توان به آينده‌اي كه به آن اشاره كردم نزديك شد.

 
ورود فيلم‌هاي مطرح خارجي به شبكه ويديويي كشور و دوبله آنها را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟
به نظر من اين اتفاق بسيار خوب است هر فيلم سينمايي فقط بر روي پرده سينماست كه معني مي‌دهد، اما براي جان بخشيدن دوباره به دوبله همين فيلم‌هاي ويديويي نيز آغاز مناسبي مي‌توانند محسوب شوند. به عنوان مثال خود من هرچند كه بيش از 24 سال از ايران دور بوده‌ام اما انگيزه و شوق فراواني براي فعاليت مجدد و احياي دوبله دارم.    
 
مي‌توانيد از چند آثار دوبله شده موفق نام ببريد؟
يكي، فيلم بيمار انگليسي (آنتوني منگولا) است كه به جاي ويلم دافو صحبت كرده‌ام و از آن هم بسيار راضي و خشنودم و ديگري فيلم كي پكس است كه به جاي كوين اسپيسي صحبت كرده‌ام. فيلم فضاي بسيار خوبي دارد و جان مي‌داد براي دوبله!. از كارهاي آينده هم مي‌توانم به فيلم‌هاي ترميناتور 3 (جاناتان ماستو - محصول 2003 آمريكا) و  score  امتياز اشاره كنم كه در اين آخري به احتمال فراوان به جاي مارلون براندو و رابرت دنيرو صحبت خواهم كرد.    
 
در گذشته از صحبت كردن به جاي كدام بازيگر خارجي احساس خوشايندي داشتيد؟
من در آن زمان هميشه از صحبت كردن به جاي ريچارد برتون لذت مي‌بردم نمونه كامل كارم با برتون در فيلم چه كسي از ويرجينياوولف مي‌ترسد؟ (مايك نيكولز) است.
من حتي زماني كه در آمريكا بودم در لحظات تنهايي صدا و نوار ريچارد برتون در اين فيلم را براي خودم مي‌گذاشتم و بارها به آن گوش مي‌دادم. به برت لنكستر نيز بسيار علاقه داشتم هم به خودش به عنوان يك بازيگر و شخصيتش. از ميان فيلم‌هاي لنكستر به حرفه‌اي‌ها (ريچارد بروكس) بسيار علاقه‌مندم به صورتي كه در زمان دوبله فيلم خانواده‌ام را نيز به استوديو بردم تا كارم را از نزديك ببينند.  

از كدام فيلم حرف زدن به جاي نيومن را آغاز كرديد؟
من صحبت كردن به جاي پل نيومن را از فيلم كسي آن بالا مرا دوست دارد (رابرت وايز) شروع كردم و تا زمانيكه در سال 1358 از ايران رفتم تمامي ‌فيلم‌هاي پل نيومن را دوبله كردم.    
 
اگر خاطره‌اي از آن سال‌هاي طلايي دوبله داريد خوشحال مي‌شويم بگوييد؟
در آن‌زمان رايج بود كه نماينده‌اي از سوي كمپاني سازنده هنگام دوبله فيلم معروفي به استوديوي دوبله مي‌فرستادند در هنگام دوبله پدر خوانده (فرانسيس فورد كاپولا) نماينده كمپاني نيز حضور داشت و زمانيكه من ديالوگهايي از براندو را در فيلم گفتم وي تا مدتي خيره به پرده نگاه كرد و آنگاه رئيس استوديو را خطاب قرار داد و با صداي بلند گفت: اين فلان فلان شده كه خود براندوست، با براندو اصلا مو نمي‌زند! و من كه از بد دهاني وي ناراحت شده بودم ديگر كار را قبول نكردم اما او زمانيكه از در استوديو خارج مي‌شد رو به من كرد و گفت: good luke mr brando  .    
پس از رفتن وي، مدير استوديو كه امتناع مرا ديد خواست دستمزد مرا به دلار بدهد اما من نپذيرفتم. آنها بالاجبار از افراد بسياري تست گرفتند تا آقاي نوربخش با تائيد من به جاي مارلون براندو در نقش دون كورلئونه صحبت كرد.    
 
حرف آخر؟
در سال‌هايي كه نبودم هميشه دلم اينجا بود و دوست داشتم بيايم و حتي فقط يك رل كوچك بگويم. ريشه من در ايران است و هر چقدر آنجا در رفاه باشم غم دوري از وطن در دل من مي‌گذرد وتا موقعيت پيدا شد برگشتم. از طرف مديريت موسسه قرن 21 از من دعوت شد و خودم هم ديدم ديگر بچه‌ها به من احتياجي ندارند الان هم مرتب در رفت و آمد هستم و به بچه‌هايم سرمي‌زنم.

 مسعود نجفي

بهرام زند

بهرام زند مدير دوبلاژ و دوبلور قديمي فيلم‌هاي مطرح سينماي جهان است كه تلويزيون بسياري از آنها را به نمايش گذاشته است. او پيش از سال 1350 فعاليت خود را در عرصه دوبله آغاز كرد و اكنون بيش از 30 سال از آغاز به كار خود در اين حرفه، نسبت به افت كيفيت دوبله و نبود حس لازم در كارهاي انجام شده، گله دارد.
او به جاي هنرپيشگان مطرحي چون رابرت دنيرو، ژان رنو، بروس ويليس، جرمي برد، مل گيبسون همچنين شخصيت‌هاي محبوب تلويزيوني همچون «ناوارو» و «شرلوك هلمز» صحبت كرده است.
بهرام زند درباره‌ كيفيت ترجمه و دوبله‌ فيلم‌ها، معيار‌هاي يك دوبله خوب و خاطرات خود روز گذشته ، صحبت‏های بسیاری داشت.
او قبل از هر چیز اظهار داشت: در هيچكدام از كارهايم بهرام زند نبودم. در سريال ناوارو، ناوارو شدم. آدمي كه غر مي‌زند. پايين و خفه حرف مي‌زند، حتي در هنگام شوخي هم خيلي جدي است.
بهرام زند فعاليت خود را در عرصه‌ دوبله از سال 1350 شروع كرد که تاكنون نيز ادامه يافته است. وی از نحوه ورودش به عرصه دوبله می‏گوید: ‌گويندگي را دوست داشتم . در زمان مدرسه نيز موقعي كه درس جواب مي‌دادم، همه ساكت مي‌شدند و صداي مرا گوش مي‌دادند. از همان دوره نوجواني حس ‌كردم در زمينه‌ گويندگي حرفي براي گفتن دارم.

البته اصلاً فكر نمي‌كردم صداي خوبي دارم تنها اين حسن را ازرفتار ديگران متوجه شدم كه اگر سوالي مي‌شد و من جواب مي‌دادم، همه طرف من بر مي‌گشتند و نگاه مي‌كردند. آن زمان با دوبلور خاصي آشنا نبودم.
بعدها به انجمن گويندگان رفتم و آنها گفتند ورود تو به اين عرصه خيلي طول مي‌كشد . از طريق يكي از دوستانمان در تلويزيون به آقاي ماني معرفي شدم و در آنجا كار‌آموزي را شروع كردم و يك سال فقط طرز كار گوينده‌ها را نگاه كردم. البته امروز اين طور نيست. داوطلبان مي‌آيند، ديالوگ جلويشان ‌گذاشته مي‌شود و جمله را مي‌گويند. در صورتي كه آن
" بهرام زند درباره‌ كيفيت ترجمه و دوبله‌ فيلم‌ها، معيار‌هاي يك دوبله خوب و خاطرات خود در گذشته در گفت‏وگو با ایسنا، صحبت‏های بسیاری داشت... "

آن موقع رسم بود كه بايد كار گوينده‌ها را مي‌ديديم و گوش مي‌كرديم.
این مدیر دوبلاژ از پابرجا بودن شیوه استاد و شاگردي در عرصه دوبله می‏گوید: امروز كسي كه تازه كار خود را شروع مي‌كند، اگر ببيند كه ورود به اين حرفه مقداري مشكل است و بايد بايستد و صبر كند، راه خلاف را مانند انجمن گويندگان جوان پيش مي‌گيرد. من معتقدم اين انجمن كه اسم جوان را هم روي خود گذاشته‌ به حرفه‌ دوبله دست درازي كرده است .در صورتي كه بايد در كنار گوينده‌هاي قديمي مي‌ايستادند و ياد مي‌گرفتند كه جمله را چگونه بايد گفت. كار دوبله، مانند دانشگاه نيست كه درس داده شود. ما حتي كلاس داشتيم و خيلي روي اين قضيه بحث كرديم كه مثلا مباحث مربوط به اين كاربرنامه‌ريزي و فهرست بندي شود و اين كه به چه صورت چه كتاب‌هاي نوشته شود. ولي هيچكدام جوابگو نبود. هر كسي مي‌خواهد وارد اين عرصه شود ابتدا بايد نحوه كار گويندگان را ببينيد و كلمه كلمه در كنار گويندگان قديمي اين حرفه را بياموزد تا به اصطلاح آهنگ دار حرف نزند و آهنگ از كلام‌ها گرفته شود تا صدا به صورت ناب درآيد.
زند در جواب این سوال که آيا اقدامي براي تامين آتيه‌ گويندگان انجام شده است، اظهار داشت: مقوله دستمزد گويندگي و مدير دوبلاژي با هنرپيشگي و كارگرداني خيلي فرق مي‌كند. ورود فيلم‌ها توسط فارابي به طور محدود انجام مي‌شد. پس كارها منحصر به تلويزيون شد و اين سازمان نيز اجازه پخش هر سريال و هر فيلمي را نداشت. چون بايد اين آثار با شرايط جمهوري اسلامي همخواني داشت و محدود شدن كارها موجب شد كه درآمد بيشتر گويندگان محدود به فعاليت‌هاي تلويزيوني شود و با صدا سر صحنه شدن فيلم‌هاي ايراني، گويندگان از دوبله اين آثار نيز محروم شدند. كار كردن با تلويزيون يك قيمت پايين بود. بعد از فعال شدن بخش خصوصي هم گويندگان فعاليت خود در تلويزيون را قطع نمي‌كنند. مثل يك حالت بازنشستگي؛ البته ما بازنشستگي نداريم. يعني اگر من فردا صدايم را از دست دهم، تمام شده‌ام. يعني انگار حضور نداشته‌ و نبوده‌ايم. يعني دوبله يك كار ريسكي است و مثل حباب روي آب است كه هر لحظه ممكن است بتركد و انگار وجود نداشته است. كسي كه زندگي‌اش را فقط روي گويندگي، مي‌گذارد ريسك بزرگي كرده است و خيلي از كساني كه در اين كار هستند اين ريسك را كرده‌اند. براي همين است كه مي‌گويم كساني كه تشكيلات انجمن گويندگان جوان را ساخته‌اند، تجاوز به اين كار كرده‌اند و حق كساني را كه با اين ريسك به اينجا رسيده‌اند را ضايع و اذيتشان مي‌كنند. البته دوبله كار دوم بعضي گويندگان است. ولي اين كار زماني موفق است كه به عنوان شغل اول محسوب شود و با تمام عشق انجام شود. من اين ريسك را كردم و دوبله را به عنوان كار
" ‌گويندگي را دوست داشتم . در زمان مدرسه نيز موقعي كه درس جواب مي‌دادم، همه ساكت مي‌شدند و صداي مرا گوش مي‌دادند... "

اول و آخر خودم دانسته‌ام. با اين اطلاع كه هر روزي كه مريض شوم يا صدا نداشته باشم، ديگر از دست رفته و تمام شده هستم كه اين كار غير از عشق چيزي نبوده است.
زند در بخشی دیگر از صحبت‏هایش گفت: كساني كه تازه وارد اين حرفه مي‌شوند حتي ممكن است مدير دوبلاژي هم بكنند.
يعني اين كار را بي ارزش و بي‌مقدار مي‌بينند. در صورتي كه اگر قرار است اين حرفه را درست انجام دهند خيلي كار مهم و مشكلي است، چرا كه يك مرحله تكنيكي و يك مرحله‌ دراماتيك دارد. در توضیح این دو مرحله باید بگویم تكنيك آن است كه شما بتوانيد « ليپ سينگ » بگوييد و با خنده هنرپيشه، بخنديد و در صورتي كه اين كار با حس توام شود حالت دراماتيك كار درمي‌آيد و در تبديل به يك كار تكنيكي – هنري مي‌شود كه الان به نظر من خيلي از كارها فقط حالت تكنيكي دارد و خالي از جنبه‌هاي هنري – دراماتيك است. من نمي‌خواهم از كار خود تعريف كنم. ولي راجع به آنها جوابگو هستم.
معتقدم موقعي كه قرار است حس داخل كار شود، آن وقت قضيه خيلي فرق مي‌كند در حالي كه در بيشتر آثاري كه مدت‌ها است دوبله مي‌شود اين اصل از ياد برده شده است.
زند در ارزیابی كيفيت آثار دوبله در شرايط كنوني گفت: اكنون آنقدر كارهاي خوب محدوده شده است كه آنها ديده مي‌شود. من عيد دو فيلم به نام‌هاي «گلادياتور» و «تحليلش كن 1» را كار كردم، كه از بين 60 ، 70 فيلم كار شده در آن ايام، طبق گفته‌ي اطرافيانم و برخي از روزنامه‌ها موفق بود . بعد از گذشت 6 ماه كه «تحليلش كن 2»پخش شده است دو روزنامه به دوبله‌ آن پرداخته بودند. ما حرف‌هايمان را با نوع كارمان مي‌زنيم. در اين فاصله فيلم‌هاي زيادي دوبله و پخش شد و بزرگاني در اين زمينه كار كردند كه به خاطر سرعت، حس در كار آنها وجود ندارد. فقط سريع كار شده و متاسفانه يك صداي فارسي روي فيلم آماده است.
این دوبلور قدیمی در جواب این سوال که چه پيشنهادي براي افزايش كيفيت دوبله فيلم‌ها در كنار پخش روز افزون آن در سيما داريد؟ گفت: اين كار احتياج به برنامه‌ريزي دارد. مي‌توان فيلم‌ها را طي سال تقسيم بندي كرد تا با فرصت و با كيفيت دوبله شوند. حيف است زحمات 57 سال قدمت دوبله به خاطر سرعت شب عيد و ايام پرتراكم از بين برود.
بهرام زند، دوبلوری را نوعی بازیگری صدا می‏داند. هنگامي كه من فيلم ميهن پرست مل گيبسون را دوبله و خودم جاي گيبسون حرف مي‌زدم، پس از دوبله صحنه‌اي كه پسر گيبسون از دست مي‌رفت، گوينده‌اي كه به جاي پسر او صحبت مي‌كرد، بيرون رفت و گريه كرد. من خوشحالم كه ما هنگام دوبله بدون آن كه تصويري
" مقوله دستمزد گويندگي و مدير دوبلاژي با هنرپيشگي و كارگرداني خيلي فرق مي‌كند. ورود فيلم‌ها توسط فارابي به طور محدود انجام مي‌شد... "

از ما پخش شود چنان با صورت خود بازي كرديم كه گويندگاني كه بصورت حرفه‌اي هنگام دوبله مي‌خندند و گريه مي‌كنند بدون آن‏كه واقعا اين كار را انجام دهد، تحت تاثير قرار بگيرند و گريه كنند. يا هنگام دوبله‌ «حس ششم» در صحنه‌اي خانم رادپور و شيرزاد كه جاي مادر و پسر حرف مي‌زدند طاقت نياورند و يك دفعه زدند زير گريه و من آمدم بيرون و نيم ساعت اين دو را رها كردم و گذاشتم كه تخليه روحي شوند. اگر به اين صورت كار انجام شود خيلي ارزشمند است. ولي مدير دوبلاژاني هستند كه در روز دو فيلم سينمايي كار مي‌كنند و به خود مي‌بالند كه آنقدرفرز هستيم كه در روز دو سينمايي كار مي‌كنيم. من اصلا به اين جور كار كردن عقيده ندارم البته مدير دوبلاژ كندي هم نيستم. كار ما مثل فوتبال است، دروازه‌بان 200 توپ را مي‌گيرد. ولي اصلا ديده نمي‌شود ولي اگر يك گل بخورد، ديده مي‌شود . ما هم اگر كار‌هاي خوبي انجام دهيم، ديده نمي‌شود ولي در مورد يك كار بد ما صحبت مي‌شود.
زند معتقد است که مدير دوبلاژ بايد صداها را كارگرداني كند. وی از معيارهايي که براي انتخاب گوينده‌ها دارند، اینطور برایمان می‏گوید: خيلي ذهنم را براي كار مي‌دهم. مثلا چند كار آموز به ما معرفي كردند. من به اينها جمله جمله نقش مي‌دادم. هر بار كه براي ديالوگ دستم را دراز مي‌كردم آن خانم اسمش را به من مي‌گفت . اما اسم او يادم مي‌رفت . شايد تا شب 10 بار من يك جمله‌اي به اين خانم دادم ولي متاسفانه اسمش يادم نبود. چون حواسم به كار بود.
ماه‏ها گذشت روزي در خانه نشسته بودم و شبكه خبر را مي‌ديدم، ديدم اين خانم آشنا است و اسم او حباب عظيمي زير نويس شد. يادم آمد اين خانم 10 بار به من گفت «حباب عظيمي» .
من جنگجويان كوهستان را كار مي‌كردم. خودم جاي لين‌چان حرف مي‌زدم، در حدود چند تا رل ثابت داشت كه يكي از آنها كائوچيو بود و چند هنرپيشه‌ میهمان در هر قسمت حضور داشتند و با توجه به اين كه بر اساس خلاصه داستاني و ميميك صورت بازيگران ديالوگ‌ها را مي‌نوشتم، آنهارا حفظ بودم. گوينده‌اي كه جاي كائوچيو حرف مي‌زد مخصوصا يك كلمه‌اي را كه لطمه به اصل ديالوگ نمي‌زند، نگفت. اين در حالي بود كه من جاي لين‌چان حرف مي‌زدم و گويندگان ديگر نيز نقش‌هاي خود را؛ با اين وجود مي‌فهميدم كه آن يك كلمه را نگفت. يعني آن قدر تمركزم زياد است كه هم نقش خود را مي‌گويم و هم مواظب ديگران هستم كه رل خود را درست مي‌گويند و نه. گوينده كائوچيو گفت: موهاي تن من سيخ شد. من باورم نمي‌شود كه تو فهميدي. در جواب او گفتم: ديالوگي را نوشته‌ام، حفظ هستم. ديالوگي كه اين قدر روي آن كار شود اين نتيجه را مي‌دهد كه آن موقع اين سريال اجق وجق ژاپني مردم را جمع مي‌كرد و آن را تماشا مي‌كردند.

ايسنا

داستان دوبلور شدن ژاله کاظمی به روایت خودش:

درست یادم نیست که اواخر پاییز یا اوایل زمستان 1337 بود.دختر 15 ساله ای با موهای بلند بافته شده با روبان و کفش کتانی سفید هیجان زده اما با ظاهری آرام همراه برادرش شد تا در خیابان هدایت به استودیو شهاب بروند. این استودیو در آن زمان بسیار فعال و پرکار بود و فیلمهای همه کشورها را به فارسی بر می گرداند.
این دختر کلاس نهمش را تمام کرده بود و تازه در مدرسه شبانه کلاس دهم را شروع کرده بود. چون مجبور بود حتما" در آمدی داشته باشد باید کار می کرد. او از خانواده مرفهی نبود پدر و مادرش از هم جدا شده بودند و زندگی اش باید به نحوی اداره می شد.
هوشنگ کاظمی برادر این دختر در کار دوبلاژ بود. البته آن زمان گوینده بود اما بعدها مدیر دوبلاژ شد.او گوینده ثابت پری میسون و سریال های معروف تلویزیونی بود.
به هر حال برادرش او را به استودیو شهاب برد.آن روز آقای عطااله کاملی در این استودیو مدیر دوبلاژ بود.دختر وارد اتاق تنگ و تاریکی شد و به سختی عده ای را دید که آنجا نشسته اند و بعدا" فهمید که ادمهای مهمی مثل مهین کسمایی سعید شرافت(که حالا زیر خاک خفته) و مهین معاون زاده(که حالا دیگر در ایران نیست) آن جا مشغول دوبله فیلمی هستند که احتمالا" پل خونین یا آخرین پل نام داشت و مهین کسمایی هم به جای ماریا شل صحبت می کرد.

دخترک مات و حیران مانده بود و برادرش با آب و تاب شروع کرد درباره خواهرش صحبت کردن و البته هبچ دروغ هم نمی گفت: خواهر من تجربه های زیادی در تئاتر مدرسه دارد و در جشنهای مدرسه آواز می خواند. دختر با خجالت اما هیجان زیادی به حرفهای برادرش گوش می داد و لحظه هایی در برابرش رژه می رفتند که او با ساز هم شاگردیهایش در مدرسه آواز می خواند و نمایش های زیادی هم اجرا کرده بودند. البته این مال دوره ای بود که دخترک به خاطر شغل یکی دیگر از برادرهایش که کارمند شرکت نفت بود در آبادان زندگی می کرد.
پس از صحبتهای برادر همه با خوشرویی و مهربانی از دخترک استقبال کردند و به قول معروف او به دوبله خوش آمده بود!
آقای کاملی جمله ای به او دادند تا در صحنه بعدی فیلم به جای یک زندان بان بگوید(از اینجا برید بیرون). او هم با تکیه بر تجربه های تئاتر و آوازهای مدرسه با اعتماد به نفس بسیار جمله را گرفت و نشست میان گویندگانی که هر کدام بتی بودند. فیلم را پخش کردند و تا او آمد جمله اش را بگوید رد شده بود. دوباره فیلم را برگرداندند اول صحنه.
آن زمان فیلمهای 35 میلی متری را قسمت قسمت میکردند و می گذاشتند توی آپارات. مثل حالا ویدیو نبود که حتی یک کلمه و یک جمله را بشود توی صحنه تصحیح کرد. باید یک سکانس ده دقیقه ای یا یک ربعی را پشت سر هم یک ضرب دوبله می کردند. در آن صحنه همه گویندگان یکی دو صفحه دیالوگ طولانی و سخت داشتند و دخترک فقط یک جمله (از اینجا برید بیرون) را باید می گفت. این قسمت از فیلم بارها و بارها پخش شد و او هرگز نتوانست آن جمله را بگوید. نه توانست درست بگوید نه توانست مطابق حرکت لبهای بازیگر بگوید. نه با صدای درست گفت نه با اجرای درست. گوینده های قدیمی هم که دیدند تمرین دارد طولانی می شود به بهانه استراحت اتاق را ترک کردند چون حوصله اشان سر رفته بود و به قول معروف جوش آورده بودند.
دخترک تنها ماند باز فیلم نمایش داده شد و باز او نتوانست بگوید. بالاخره عاصی شد و زد زیر گریه .اعتماد به نفسش نابود شده بود . اولین برخوردش با کار اجتماعی یک شکست بود و احتمالا"در آن لحظه داشت از شدت حقارت و سرشکستگی سرنگون می شد. ار آن اتاق تنگ و تاریک آمد به اتاق انتظار و با همان مو های بافته و کتانی های سفیدش فریاد زد(من هرگز نمی تونم گوینده فیلم بشم)
با برادرش به خانه رفت و در حالی که زار می زد برادرش هم مدام سرزنشش می کرد که تو آبروی مرا بردی. پس از آن دخترک یک ماه بی قرار و بی تاب شد و شب ها بی اطلاع اهل خانه بیدار می ماند و فکر می کرد و گریه می کرد. ضربه آن قدر برایش مهلک بود که غذای درست و حسابی هم نمی توانست بخورد و مدام نا آرام و بی قرار بود. این دوره انگار باعث استحاله و پختگی او شد چون یک ماه بعد به برادرش التماس کرد که او را دوباره به استودیو دوبله ببردو گرچه برادرش قبول نمی کرد اما به هر حال دخترک موفق شد او را راضی کند. دختر روزها را خالی گذاشته بود تا کار کند و شب ها می رفت مدرسه خزائلی و درس می خواند. هوشنگ این بار او را به استودیوی دی سی آی DCI برد که در کوچه ملی خیابان لاله زار بود. در این کوچه تعدادی سینما با چند کافه وجود داشت و او مجبور بود زیک زاک راه برود که از روی ادرار مشتریان شب قبل کافه رد نشود تا کفش های سفیدش کثیف نشود.استودیو هم اتاق کوچکی بود که تعداد زیادی آدم اعم از گوینده واقوامشان که برای تماشای کار آمده بودند آن جا نشسته بودند. داشتند فیلم مهمانی قیصر را دوبله می کردند و مدیر دوبلاژش آقایی بود به اسم تقوی که شغل اصلیش تجارت برنج بود و کارش در دوبله دیری نپایید. یکی از گویندگان که قرار بود به جای پرنسس هفتاد ساله ای حرف بزند مریض شده بود و نیامده بود. فیلم هم باید زودتر دوبله و اکران می شد. مانده بودند که چه کنند دخترک شروع کرد با برادرش پچ پچ کردن که (تو رو خدا بگو این رل را من بگویم) این نقش دو سه صفحه دیالوگ داشت ودیگر مسئله یک خط و (از این جا برید بیرون) نبود. برادر به هیچ وجه راضی نمی شد. دخترک گفت لااقل حالا که گوینده شان نیامده و کسی را هم پیدا نکرده اند بگذارند من آن را تمرین کنم. بالاخره این اجازه به او داده شد و دو صفحه دیالوگ مفصل جلویش گذاشتند. دخترک صداسازی کرد و جای پیرزنی هفتاد ساله حرف زد طوری که همه و حتی خودش متعجب شده بودند.شش ماه بعد دخترک نقش اول گوی دوبله شده بود. وبعد ها به جای بازیگران بزرگی مثل الیزابت تیلر در چه کسی از ویرحینیا وولف می ترسد و گربه روی شیروانی داغ مونیکا ویتی در کسوف و شب میا فارو در گتسبی بزرگ ویون لی در اتوبوسی به نام هوس جولی کریستی در دکتر ژیواگو جولی اندروز در اشکها و لبخند ها و سوفیا لورن در همه فیلمهایش صحبت کرد.
من هنوز هم گرفتار آن دختر بچه ام. هنوز هم وقتی پشت میز می نشینم مخصوصا" اگر نقش ها خیلی مهم و سخت باشند مثل آن دختر بجه فکر می کنم که کار بلد نیستم.

سال 1384 در کتاب سال مجله فیلم که در مورد دوبله بود، دیباچه ای قرار داشت که در آن اسامی فیلمها و دوبله های آنها ذکر شده بود که البته خیلی محدود بود. با توجه به حضور آرشیوداران و بزرگوارانی مثل جناب واترلو و ژیواگوی عزیز در این کافه و اطلاعات گرانبهایشان برای اینکه حداقل مشخصات نسخه های دوبله شده در دسترس باشد، بد ندیدم این تاپیک را راه اندازی کنم تا اگر فیلمی در دسترس نیست حداقل منبعی وجود داشته باشد تا اطلاعاتی به علاقمندان بدهد. برای شروع از فیلم چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد آغاز می کنم.

چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد

محصول 1966

کارگردان مایک نیکولز

بازیگران:

الیزابت تیلور به نقش مارتا با صدای جاودان زنده یاد ژاله کاظمی

ریچارد برتون به نقش جرج با صدای چنگیز جلیلوند

جرج سگال به نقش نیک با صدای جلال مقامی

سندی دنیس به نقش هانی با صدای بدری نوراللهی

صفحه معرفی                                               http://www.imdb.com/title/tt0061184

به عکس بالا دقت کنید. آیا صدای زیبای ناصر ممدوح مناسب همفری بوگارت است؟ مسلما جواب منفی خواهد بود. سالهاست که ما صدای بوگارت را با حسین عرفانی می شناسیم. چرا ؟ چون جنس صدای عرفانی با فیزیک چهره و شخصیت بوگی بهترین تناسب را دارد و این اصلا ربطی به عادت ما و یا بد بودن صدای ممدوح ندارد.، همانطور که انتخاب بازیگر مناسب برای هر نقش بسیار اهمیت دارد ، انتخاب دوبلور مناسب برای دوبله کردن هم همان اندازه اهمیت دارد و چه بسا با انتخاب نادرست ، کیفیت کار کارگردان و بازیگر هم صدمه ببیند.

- خب این هم از روشن کردن چراغ که بهزاد ستوده خواسته بودند.

وقتی مدیر دوبلاژ نا آگاه باشه طبیعتا صداهایی رو هم که برای نقشهای مختلف اون فیلم انتخاب میکنه خوب از آب در نمیان. ایشون میگفتن اگه بخوایم بعد از انقلاب دوبله هایی رو که خوب بودن رو نام ببریم خیلی نمیشن. ایشون میگفتن که اوج دوبله ایران در دهه 1340 بود که ایران و ایتالیا در اون دوران بهترین دوبله های جهان رو انجام میدادن و حتی وقت مسئولای کمپانیهای سازنده همون فیلما این دوبله ها رو میدن ما رو تحسین می کردن. ایشون از جمله دوبله های خوب رو که اخیرا انجام شدن رو به دوبله سریال کره ای جواهری در قصر اشاره داشتن و گفتن خوب طبیعیه سریالی که این همه با اقبال عمومی روبرو بشه طبیعتا دوبلش هم خوب از آب در میاد. در ادامه به دوبله قدیم لورل و هاردی که توسط زنده یادان مقبلی و حسن عباسی انجام میشد اشاره کردن و گفتن که اونها کجا و این جدید هایی که دارن به جای اونها صحبت میکنن کجا!! ((ولی خودمونیما واقعا صدای اونها قشنگ تر هم بود ))البته به جز این دو عزیز کسان دیگری هم بودند که به جای لورل و هاردی صحبت می کردند مثل خود جناب ناصر تهماسب به جای لورل و دیگر عزیزان. حالا من برای تایید حرفای استاد میخوام دوبله های جدید و قدیم یک قسمت از فیلم به یاد موندنیه احمق ها در آکسفورد اثر هنرمندان بزرگ الیور امانوئل هاردی و آرتور استنلی جفرسون معروف به لورل از کمپانی هال روچ رو مقایسه کنیم(مربوط به قسمتی که در نقش کارگران شهرداری بعد از آشغال جمع کردن میخوان نهار بخورن)حالا خودتون مقایسه کنید ببینید کدوم ترجمه صحیح تر و با متن جمله های پیشین مرتبط تره؟کدوم ترجمه ها کمیک تر و خنده دار تره؟ حیف که صدا ها رو نداریم که با هم مقایسه کنیم:

دوبله قدیم :

هاردی:آخر عمری بالاخره رسیدیم به آشغال جمع کنیه خیابون. نمیدونم ما چه مرگمونه؟ مگه ما مثل بقیه مردم نیستیم؟ چرا ما نباید ترقی بکنیم؟ چرا ما به هیچ جایی نمیرسیم؟

دوبله جدید:

هاردی: خوب اینم عاقبت ماست وسطه زباله ها و آشغالها گرفتاریم. میخوام بدونم مشکل ما چیه؟ ما به خوبیه بقیه مردم هستیم حتی گاهی هم بهتر از اونها هستیم اماهنوز به هیچ جا نرسیدیم.

دوبله قدیم :

لورل: میدونی که اشکال اصلی چیه؟دنبال درس خوندن نرفتیم. مرگمون همینه. به اندازه کافی با سواد نیستیم.

دوبله جدید:

لورل: تو میدونی مشکل کجاست ما اصلا تحصیلات نداریم. مشکل همینه. ببین ما به قدر کافی با سواد نیستیم

دوبله قدیم :

هاردی: فکر میکنم همینه

دوبله جدید:

هادی: فکر میکنم که درست بگی

دوبله قدیم :

لورل: البته که همینه،اگه ما هم مثل بقیه مردم رفته بودیم ی خورده کلاس یاد گرفته بودیم، الان هیچ کاری حتی آشغال جمع کنی برامون کوچیک نبود، باور کن

دوبله جدید:

لورل: معلومه که درست میگم،باید ما هم مثل بقیه مردم میرفتیم مدرسه و الفبا رو یاد  میگرفتیم،برا بی سوادا اصلا هیچ جا کاری نیست، باور کن

دوبله قدیم :

 هاردی: منظورت از   اگه کلاس یاد گرفته بودیم چیه؟

دوبله جدید:

 هاردی: منظورت از سواد چیه؟

دوبله قدیم :

لورل: نوشتن،خوندن، و چیز دیگه..و.. و سُحاب (لحن گفتار آهسته و با لکنت است)

دوبله جدید:

لورل: خوندنُ نوشتنُ و.. حساب (لحن گفتار سریع و بدون توقف است)

دوبله قدیم :

هاردی:سُحاب؟؟ (با  لحن و حالت تعجب)

دوبله جدید:

هاردی:حساب؟؟ ((با  لحن و حالت تعجب))

دوبله قدیم :

لورل: آره دیگه میدونی،  دودوتا میکنه چندتا و چار چارتا میکنه چندتای دیگه

دوبله جدید:

لورل: میدونی که دودوتا میشه چهار،چهارچهارتا هم از همون قبلی بیشتره

دوبله قدیم :

هاردی: منظورت همون حسابه

دوبله جدید:

هاردی:من و تو حساب بلدیم

دوبله قدیم :

لورل: آره حسابو میدونستم ولی زبونم نمیچرخید

دوبله جدید:

لورل:آره میدونم منظورم چیه اما بلد نیستم بگمش

دوبله قدیم :

هاردی: میدونی تو درست فهمیدی از امروز که کارمون تموم شد میریم کلاس اکابر

دوبله جدید:

هاردی:فکر میکنم چیزی که میخواستی گفتی امروز که کارمون تموم شد میریم ی مدرسه شبانه

دوبله قدیم :

لورل: آره جون تو

دوبله جدید:

لورل: آره فکر خوبیه

حالا خودتون منصفانه نقد کنید.کدوم از این جمله ها بیشتر به درد ی کار کمدی میخوره؟ اصلا ی نگاهی به بالا بندازید کلاس یاد گرفتن (تو دوبله قدیم) کمیک تره یا تحصیلات (تو دوبله جدید)؟ اصلا میریم روی تحریف خیلی فاحش که تو ترجمه و دوبله جدید دیده میشه: به قسمتهای رنگی ی نگاهی بندازید قسمتای قرمز دوبله قدیم و جدیدا آبی هستند.ببینید اصلا دوبله بنا به دلایل نا مشخصی از سوی مترجم محترم تحریف شده در حالی که هیچ معنیه خلاف اخلاق توش نیست. تو دوبله جدید به جای سحاب میگه حساب!! پس با این حال دلیلی دیگه واسه تعجب هاردی نمیمونه؟! پس چرا باید از این کلمه تعجب کنه؟خوب مگه تا حالا تو عمرش اسم حساب و ریاضی رو نشنیده؟؟جواب کاملا مشخصه چون لورل داره کلمه حساب رو اشتباه تلفظ میکنه و به قول دوبله قدیم میگه سحاب. تازه آخرشه خوب دقت کنید تو دوبله قدیم بعد از اینکه هاردی متوجه منظور لورل میشه میگه: آها منظورت همون حسابه ولی تو دوبله جدید میگه: من و تو حساب بلدیم بعدش دوباره تو دوبله جدید تو آخرین خط ابی رنگ میگه که: آره میدونم منظورم چیه اما بلد نیستم بگمش جالبه دیگه آخرش لورل داره داد میزنه که من تلفظ رو اشتباه گفتم ولی هنوز مترجم محترم یا متوجه گافی که داده  نشده یا اصلا بی خیال شده و اصلاح نکرده!!!

اینجاست که استاد میگه مترجم باید به فن سینما آگاه باشه تا ترجمه ها متناسب با مظمون فیلم در بیان. اصلا باید مترجم جوری ترجمه کنه که تو کارش خلاقیت رو هم چاشنی بکنه مثلا نباید تحت الفظی ترجمه کنه ممکنه که یه لغت تو دایره واژگان آمریکایی باشه که واسه اونا کمیک و خنده دار باشه و لی واسه ما یا معادل نداشته باشه یا اصلا چیز خنده داری نباشه. مترجم بدون دست بردن در معنای کلی فیلم باید متناسب با ژانر و مظمون فیلم از لغات متناسب استفاده کنه. اگه مثل این فیلم، کمدی باشه باید حتی المقدور از لغات خنده دارتر و حتی کوچه بازاری تر استفاده کنه. تو یکی از جملات قرمز رنگ دوبله قدیم میگه منظورت همون حسابه ولی تو جمله آبی رنگ بالا تو دوبله جدیدش میگه من و تو حساب بلدیم. حالا واسه من جای تعجب داره اگه اینا سواد حساب کردن رو بلدن پس چرا به خودشون میگن بی سواد و باید به کلاس و مدرسه برن؟؟ اصلا هدف مترجم از تحریف جملات بالا چی بوده؟؟ یعنی مترجم برا گرفتن گاف کارش در جملات قبل که به جای سحاب گفته بود حساب، حالا مجبور شده که این جمله رو هم تحریف کنه حالا چرا برنگشته جمله قبلی رو اصلاح کنه به جای تحریف این یکی و الله اعلم!!! به این جمله ها دقت کنید:  برای ژانر کمدی:  مشکلمون همینه (تو دوبله جدید) قشنگتره یا مرگمون همینه (تو دوبله قدیم)؟؟ فکر میکنم که درست بگی (تو دوبله جدید) قشنگتروراحت تره یا فکر میکنم همینه (تو دوبله قدیم)؟؟ الفبا رو یاد  میگرفتیم (تو دوبله جدید) قشنگتره یا کلاس یاد گرفته بودیم (تو دوبله قدیم) و .....

 یادمون نره که این جملات داره بین دوتا بی سواد رد و بدل میشه که خوب نمیتونن صحبت کنن حالا این چند نمونه بالا کدومشون به صحبت کردن دوتا بی سواد بیشتر شبیه؟؟ انصافا کلاس اکابر (تو دوبله قدیم)  قشنگتره یا کلاس شبانه (تو دوبله جدید) ؟؟ میدونی.. تو درست فهمیدی (تو دوبله قدیم) قشنگتره یا فکر میکنم چیزی که میخواستی گفتی (تو دوبله جدید) ای کاش مترجم محترم ی نگاهی به دوبله قدیمش مینداخت بعد شروع به ترجمه میکرد. اصلا اینا ابتکار ندارن تو دوبله قدیم همین فیلم وقتی لورل با خالی کردن باد لاستیک ماشین کلاه هاردی رو تو سطل اشغال میندازه و کثیف میکنه هاردی با عصبانیت ی جیغ بلند و خنده داری میکشه و کلاهشو پس میگیره ولی تودوبله جدیدش کاملا آروم و بدون صدا کلاهو پس میگیره.تو نسخه اصلیش هم چیزی نمیگه ولی این کار ابتکاری دوبلور قدیمی ایرانی رو نشون میده. از اینها که بگذریم انصافا چرا میان با اینکه بعضی دوبله های قدیم کاملا با کیفیتن باز میان از اول دوبله میکنن؟؟ این یعنی چی؟؟ نه ماشاالله دوبله های قشنگی هم میکنن؟؟ مثلا همین فیلمای بروسلی رو ببینید؟ بابا این چه افتضاحیه که در آوردن؟ صدای خشن و مردونه و محکم ی رزمیکاری مثل بروسلی رو اومدن برداشتن به قول معروف تو دماغی کردن!! اون هم ی صدای کاملا لطیف که به درد فیلمای رومانس و به اصطلاح عاشقانه میخوره نه رزمی!! اون هم واسه بروسلی!! من مطمئنم که اگر مرحوم بروسلی زنده بودن و این دوبله افتضاح رو میدیدن حالشون گرفته میشد. اصلا ی فیلم رزمی با خشم و هیجان هنرپیشه ها همراه هستش و دوبلور هم باید با نهایت خشم و احساس دوبله کنه که به احساس واقعیه فیلم آسیبی نرسونه. ولی میبینیم اومدن همه رو از اول دوبله و خراب کردن.اصلا احساس متن  فیلم رو نرسوندن. اینجاست که استاد میگه که مدیر دوبلاژ باید در اون زمینه فیلم و اون ژانری که کار میکنه کاملا مسلط و آگاه باشه و صداهای خوب و دوبلورهای خوبی رو متناسب با اون فیلم انتخاب کنه.

منبع:  classicfilms.blogfa.com با اندکی ویرایش